de loop van ups & downs

november ’23

Zover ik mij kan herinneren, heb ik altijd al graag over het leven gefilosofeerd. Door hierop te reflecteren, ontdekte ik wat ik belangrijk vond en hoe dat weer mijn blik op het leven vormde. Zo merkte ik dat het concept van ‘de sterker makende verdrukking’ veel bij mij speelde. Ik zag dat dit een vaak terugkerend thema in de Bijbel was door verhalen als Jozef en Esther. Beide konden door hun verdrukking hun volk redden. Jezus Zelf werd de verdrukkingen ook niet bespaard. Onschuldig aan het kruis sterven om zo door Zijn wederopstanding de weg naar God voor ons vrij te maken, is niet niks after all.

Hoewel het misschien niet van hetzelfde kaliber is, realiseerde ik mij dat dit principe ook voor ons geldt. Net zoals een springveer wordt indrukt waarna het vele malen hoger springt, worden wij vaak ook ‘ingedrukt’ door allerlei uitdagingen, zodat we weer vele malen verder komen. Op het moment is dat dan wel niet leuk, ik had de geruststelling dat het voor iets beters zou zorgen. Althans – dat dacht ik totdat ik daar een paar weken geleden ineens niet meer zo zeker over was. Ik besefte dat hoe mooi dit ook klonk, niet altijd zagen we waar iets goed voor was. Wat dan? 

SPRINGVEER, REEKS LUSSEN OF ONONTKOOMBARE LOOP

Afgelopen weken werd ik in deze gedachtegang gekatapulteerd. Waar de springveer symboliek eerst een motiverende gedachte was, voelde het nu als een luchtkasteel aan dat ik mijzelf voorhield om mij zo beter te voelen. Uiteraard liet dat besef mij helemaal niet beter voelen, dus stapte ik van de springveer symboliek af. Ik bedacht mij toen dat de sterker makende springveer misschien beter kon worden gezien als een reeks lussen. Een lus begint dan ook laag waarna het omhooggaat; het verschil is alleen dat met de volgende lus het proces weer opnieuw begint.  

Deze reeks lussen leek mij een betere representatie, omdat het leven ook een proces van ups en downs is. We weten dan niet altijd waar iets goed voor is, het is wel een gegeven dat we steeds met pieken en dalen te maken krijgen. Het fijne hiervan was dat dit een veel meer lowkey blik op het leven was. En daarbij kon ik er toch een geruststelling in vinden: je wist dan misschien niet waar de struggles goed voor waren, je had in ieder geval de geruststelling dat er uiteindelijk weer een betere periode zou komen. Ik vergat alleen dat er ook een keerzijde was: andersom gold dat ook. Vroeg of laat zou er ook weer een mindere periode komen. En dat niet alleen – aangezien het leven een constant proces is, bleef die afwisseling van ups en downs zich altijd herhalen. Bij nader inzien was dat dus geen reeks lussen, maar een onontkoombare loop.

UP, DOWN, REPEAT 

“Er is een tijd om geboren te worden en een tijd om te sterven; een tijd om te planten en een tijd om het geplante uit te trekken;”. Afgelopen week werd ik aan deze tekst herinnerd. Dit is slechts een fragment van de lange opsomming uit Prediker 3. Hierna volgt nog een hele reeks van gelijke strekking: “Een tijd om te doden en een tijd om te genezen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen;”. Je begrijpt het idee – steeds weer die spiraal van omhoog en omlaag.

Zoals ik al aangaf, kan het een geruststelling zijn om te weten dat er weer een andere tijd komt. Anderzijds – en dat is waar de auteur mee zat – kan het een gekmakende banaliteit zijn. De eentonigheid van deze lange opsomming roept namelijk de existentiële vraag op ‘wat is het doel?’. Als alles komt en dan toch weer vergaat, is er dan überhaupt een doel? Aangezien dit vrijwel hetgeen is waar filosoferen om draait, heb ik mij veel met dit vraagstuk bezig gehouden. Mijn conclusie is dan ook dat er geen doel is. Althans – niet zonder God en laat dat nou exact de moraal van Prediker zijn.

PREACH IT

Zijn naam komt er dan zelf niet in voor, Prediker wordt toegeschreven aan Salomo. Salomo staat erom bekend dat hij heel wijs was, omdat hij van God die wijsheid had ontvangen. Dit is echter niet iets dat je zomaar ontvangt en liet dus zien dat Salomo een goede relatie met God had. Helaas gebruikte Salomo die wijsheid niet op elk gebied waardoor hij over tijd van God afdwaalde. Het gevolg daarvan is in Prediker te lezen: “Toen richtte ik mijn aandacht op al mijn werken, die mijn handen gemaakt hadden, en op het zwoegen waarmee ik had gezwoegd om ze tot stand te brengen. Zie, het was alles vluchtig en najagen van wind. Daarin was geen voordeel onder de zon.” (Prediker 2:11) Met andere woorden: alles was ineens nutteloos.

Het ding is, God is Degene Die hoop en betekenis aan het leven geeft. Zonder Hem is er namelijk geen doel in het leven; de crux is alleen dat als wij Hem niet in ons leven willen, dan laat Hij ons ook. Vandaar dat Gods hand ook van Salomo ging toen Salomo zich van Hem distantieerde. Het gevolg was alleen dat de tijd om te planten en de tijd om het geplante uit te trekken een nutteloze banaliteit werd. Willen we God echter wél in ons leven hebben, dan gebruikt Hij deze dingen. Of zoals Romeinen 8:28 zegt: “Eén ding weten wij: voor wie Hem liefhebben laat God alles meewerken voor hun bestwil, want Hij heeft een plan met hen.” Dat is dus het goede, maar ook het slechte. Oftewel, de sterker makende verdrukking.

WHERE’S THE KARMA??

Ironisch genoeg kwam ik dus onbedoeld weer terug bij de sterker makende verdrukking. Op zich is het niet zo vreemd dat als God een doel heeft, Hij ook de slechte dingen gebruikt. Dit liet mij alleen inzien dat de sterker makende verdrukking anders werkte dan ik tot voorheen had gedacht. Ik realiseerde mij namelijk dat dit concept impliceerde dat we er altijd iets aan overhielden – dat beloofde Romeinen 8:28 echter niet. 

Don’t get me wrong, zoals ik al aangaf kan God alles ten goede gebruiken. Het ding is, wij weten alleen niet wat dat is. Het kan dus dat God iets heel anders geeft dan wat wij wilde – meer geloof of vertrouwen op Hem bijvoorbeeld. Het kan ook zo zijn dat God jouw situatie gebruikt om iemand anders ermee te helpen. Aangezien wij dat zelf niet zien, lijkt het alsof er niks is gebeurd, maar is dat dus wel degelijk het geval. 

PERCEPTION IS KEY

Ik zag dus in dat we inderdaad niet altijd zien waar iets goed voor was, maar dat dat niet betekende dat het ook nergens goed voor was. Wel betekende het dat ik mijn perceptie moest veranderen. Wat dat betreft lag er dus wel een stukje waarheid in de reeks lussen weergave – namelijk in het loslaten van verwachtingen. Als mensen zijn we dan ook vaak resultaat gericht, maar met God is dit onze zaak helemaal niet. Wij hebben immers het vertrouwen dat Hij de dingen in Zijn hand heeft. Laat Hij ons dus niet zien hoe Hij dat allemaal heeft uitgedacht, dan is het simpelweg niet aan ons om daarmee bezig te zijn – hoe graag we ook willen. 

Waar het voor ons wel omgaat is dit: als God niet het resultaat geeft dat jij had verwacht (een bepaalde genezing of beloning bijvoorbeeld), wat doe je dan? Val je van jouw geloof, omdat jij het gevoel hebt dat God heeft gefaald of blijf je desondanks op Hem vertrouwen? Met andere woorden: geloof je enkel wanneer het jou uitkomt of blijf je volhouden wanneer het moeilijk wordt?

“Al zou de vijgenboom niet bloeien en de wijnstok geen druiven opleveren, al zou de oogst van de olijfboom teleurstellen en de akker geen voedsel geven, al zouden alle schapen uit de schaapskooien verdwenen zijn en geen runderen meer in de stal staan, tóch zal ik mij verheugen in de Here en juichen over God die mij redt!” (Habakuk 3:17, 18 – HTB) 

Om dus terug te komen op mijn eerdere objectie dat we niet altijd zien waar iets goed voor is: daar gaat het ook niet om. Wél gaat het erom wat je doet, of je nou in een up of down zit. Met God hebben we toch de geruststelling dat beide seizoenen goed zijn. Uiteraard is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik kan ervan getuigen dat met God het mogelijk is. Ik realiseerde mij namelijk dat God mij al door dit proces heen heeft laten gaan rondom mijn illustratiecarrière. Enkele jaren geleden had Hij mij namelijk naar het illustratievak geleid, waarna ik alles op alles had gezet om een carrière daarin achterna te gaan. Na allerlei struggles te hebben overwonnen, had ik dus verwacht daarin snel door te breken. God had mij immers deze opdracht gegeven, dan zou ik daar toch succesvol in worden??

Inmiddels ben ik ruim 3 jaar geleden afgestudeerd en is dat nog steeds niet gebeurd. Not gonna lie – in het begin was dat moeilijk om te accepteren. Ik heb echter geleerd God daarin te moeten vertrouwen. Misschien word ik nooit wel succesvol als illustrator, of misschien pas over tien jaar – so be it. Met God weet ik dat Hij al deze pieken en dalen toelaat, maar mij uiteindelijk wel op de juiste eindbestemming brengt. Het is dan misschien wel een hobbelige rit, we zijn dan ook niet gemaakt voor een perfecte looping. So better enjoy the ride, right? 🙂

Scroll naar boven